“Mijn zoektocht naar een nieuwe manier van actievoeren” door Madelief Oosterveld
De diepgaande interesse voor klimaatverandering en duurzaamheid begon bij mij al op de basisschool: van zelf folders ontwerpen met ‘Red de planeet’ erop naar verschillende vega-gerechten proberen. Het ‘activisme’ ging nog verder op de middelbare school, waar ik bijvoorbeeld een aantal jaar The Veggie Week heb georganiseerd: een week waarin we zoveel mogelijk leerlingen aanmoedigden een week lang vegetarisch te…
De diepgaande interesse voor klimaatverandering en duurzaamheid begon bij mij al op de basisschool: van zelf folders ontwerpen met ‘Red de planeet’ erop naar verschillende vega-gerechten proberen.
Het ‘activisme’ ging nog verder op de middelbare school, waar ik bijvoorbeeld een aantal jaar The Veggie Week heb georganiseerd: een week waarin we zoveel mogelijk leerlingen aanmoedigden een week lang vegetarisch te eten en we als beloning met een team een vega high tea organiseerden voor alle deelnemers. Ik begon zelf in deze tijd volledig vegetarisch te eten, had een blog over duurzaamheid, liep mee in de Klimaatmars, zat in een jongerenpanel over de Sustainable Development Goals en heb zelfs met de koning gesproken om het over dit panel te hebben.
En dan ineens begin je aan de studie en alles wat je deed rondom het klimaat valt weg: projecten stoppen, je gaat naar de uni en schrijft door de drukte geen stukjes meer voor je blog. Je bent een heel nieuw leven aan het opbouwen en hoe kan je tijdens deze nieuwe fase jezelf weer gaan verhouden tot zo’n groot en complex onderwerp. Want: ‘Wat zullen de nieuwe studiegenoten wel niet denken?’, en ‘Heb je eigenlijk nog wel tijd om zoveel met het klimaat bezig te zijn?’.
Maar aan het eind van de dag gaat het erom dat jij je inzet voor wat je echt belangrijk vindt, ongeacht de mening van anderen. Dus probeer ik nu, onder andere via de CO2-assistent, op mijn eigen manier en in mijn eigen tijd een nieuwe weg te vinden in het strijden voor mijn idealen.